← بازگشت به دهمزنگ
چرا

دهمزنگ؟

یک نام، یک جغرافیا، یک تاریخِ مقاومت.

دهمزنگ تنها نام یک مکان نیست.

01

یک نماد است

نماد مبارزه برای عدالت و آزادی؛ ایستادگی در برابر تبعیض، سرکوب و نابرابری.

02

یک تاریخ است

تاریخی از زندان، مقاومت، اعتراض و دادخواهی.

03

یک حافظه است

حافظهٔ کسانی که در برابر تبعیض ایستادند و برای برابری هزینه دادند.

1933
۱۳۱۲ خورشیدی

عبدالخالق هزاره

یکی از نخستین و مهم‌ترین پیوندهای تاریخی دهمزنگ با حافظهٔ سیاسی هزاره‌ها، به عبدالخالق بازمی‌گردد.

عبدالخالق هزاره، دانش‌آموز جوانی بود که در سال ۱۹۳۳ محمد نادرشاه را در کابل کشت.

پس از آن، او بازداشت شد و همراه با شماری از اعضای خانواده و نزدیکانش تحت بازجویی، مجازات و سرکوب شدید قرار گرفت.

روایت‌های تاریخی، اعدام عبدالخالق و شماری از محکومان این پرونده را با دهمزنگ پیوند می‌دهند؛ جایی که بعدها خود به یکی از مهم‌ترین نشانه‌های زندان، سرکوب سیاسی و مقاومت تبدیل شد.

دهمزنگ در این روایت فقط یک محل نیست؛ بخشی از حافظهٔ تاریخی مبارزه با قدرت، تبعیض و سرکوب است.
خالق
زندان دهمزنگ

سید اسماعیل بلخی

دهمزنگ همچنین یادآور سال‌های طولانی زندانی‌شدن یکی از چهره‌های مهم آزادی‌خواهی و اعتراض سیاسی است.

بلخی بخش مهمی از زندگی سیاسی خود را در زندان گذراند. نام او در حافظهٔ دهمزنگ با زندان سیاسی، اعتراض و آزادی‌خواهی پیوند خورده است.

پس چرا؟

دهمزنگ

چون دهمزنگ فقط نام یک چهارراه نیست.

دهمزنگ حافظه‌ای از زندان، اعتراض، مقاومت، دادخواهی و مبارزه با تبعیض است.

دهمزنگ از حافظهٔ مقاومت تا روایت امروز