مرتضی کریمی خاموش شد

بنابر گزارش روزنامه اطلاعات روز، منابع محلی در هرات گفته‌اند جنازه مرتضی کریمی، جوانی که در جریان اعتراضات مردمی جبرئیل هرات زخمی شده بود و شامگاه دوشنبه جان باخت، و روز سه‌شنبه ۲۶ جوزا تحت تدابیر شدید امنیتی و نظارت مستقیم استخبارات طالبان در منطقه «کمر کلاغ» هرات به خاک سپرده شد.

به گفته منابع، طالبان اجازه برگزاری مراسم تشییع عمومی را برای او ندادند. یک موتر و پنج موتورسایکل استخبارات طالبان مسیر انتقال جنازه تا قبرستان را زیر نظر داشتند. همچنین به خانواده مرتضی کریمی هشدار داده شده بود که از عنوان «شهید» برای او استفاده نکنند و مأموران طالبان مانع نصب تابلویی شدند که بر آن نوشته شده بود: «شهید مرتضی کریمی».
منابع محلی همچنین گزارش داده‌اند که خانواده او همچنان تحت فشار قرار دارند و مأموران استخبارات طالبان به طور مداوم در برابر خانه آنان حضور دارند.
اما تاریخ بارها نشان داده است که قدرت‌های سرکوبگر می‌توانند بر مراسم تشییع نظارت کنند، می‌توانند واژه‌ها را ممنوع سازند و می‌توانند بر دروازه خانه‌ها نگهبان بگمارند؛ اما نمی‌توانند خاطره انسان‌هایی را که برای آزادی و کرامت انسانی ایستاده‌اند، از حافظه مردم پاک کنند.
مرتضی کریمی از همان انسان‌ها بود.
او نه برای قدرت، نه برای شهرت و نه برای منفعت شخصی به خیابان آمد. در روزگاری که زنان افغانستان از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود محروم شده‌اند، او در کنار آنان ایستاد؛ در کنار حق آموزش، حق کار، حق حضور در جامعه و حق زندگی با کرامت.
او می‌دانست که اعتراض در برابر استبداد هزینه دارد، اما باور داشت که سکوت در برابر بی‌عدالتی هزینه‌ای سنگین‌تر بر وجدان انسان تحمیل می‌کند.
گلوله‌ها توانستند تن او را از میان ما ببرند، اما نتوانستند آرمانی را که برای آن ایستاده بود خاموش کنند.
امروز نام مرتضی کریمی تنها نام یک قربانی نیست؛ نام جوانی است که در دفاع از حقوق اساسی زنان و ارزش‌های انسانی ایستاد و جان خود را در این راه از دست داد. او به نمادی از نسلی بدل شده است که باور دارد آزادی را نمی‌توان زندانی کرد و عدالت را نمی‌توان برای همیشه به تأخیر انداخت.
مرتضی کریمی رفت؛ اما هر زنی که برای آزادی قدم برمی‌دارد، هر انسانی که در برابر ظلم سکوت نمی‌کند و هر صدایی که عدالت را فریاد می‌زند، ادامه راه اوست.
او برای آزادی و حقوق اساسی زنان ایستاد؛
گلوله‌ها تنش را گرفتند، اما صدایش را نه.
حقوق زن، حقوق بشر است.

مطالب مرتبط

پاسخی بگذارید

بیشتر از دِهمزنگ کشف کنید

برای ادامه خواندن و دسترسی به آرشیو کامل، اکنون مشترک شوید.

ادامه مطلب